فرآیند های بازگردانی آب

امروزه استفاده مجدد از اّب دیگر یک انتخاب نمی باشد ، بلکه ضرورتی است برای ادامه حیات بر روی کره زمین، هر چند که سابقه استفاده مجدد از آب به بیش از ۵۰۰۰ سال پیش بر می گردد اما آنچه که امروزه به عنوان یک فرآیند برای بازگردانی آب با کیفیت بالا در مناطق مختلف و به منظور جلوگیری از آلودگی و تحلیل رفتن منابع وجود دارد تاریخچه ای ۱۰۰ ساله دارد.

در دسترس بودن و کیفیت آب عامل مهمی برای رشد صنعتی و اجتماعی در تمامی جوامع می باشد و با توجه به اینکه تولید آب از پساب در صنایع می تواند یک محصول جانبی و از عوامل مهم در رشد صنایع و کاهش هزینه ها باشد دیگر استفاده مجدد از آب تنها محدود به مناطق خشک جهان نمی باشد بلکه در اکثر کشور ها برای حفظ منابع طبیعی خود اقدام به بازگردانی آن می کنند.

از طرفی با توجه به اینکه تقاضا برای آب در سال های آینده رشد چشمگیری پیدا خواهد کرد ، در واقع بازیافت پساب یک فرصت گرانبها برای رشد صنایع می باشد.

امروزه فناوری های جدید و پیشرفته در تصفیه، آب این امکان را به واحدهای صنعتی می دهند که با بالاترین میزان بهره برداری ممکن میزان پساب تولیدی از واحد های صنعتی را به صفر برسانند.

در این فرآیند عموما با استفاده از تکنولوژی غشایی و مشابه آن، میزان پساب را به حداقل رسانده و سپس با سیستم های حرارتی، تبخیری، و یا تعویض یونی نمک های محلول جدا شده و آب با کیفیت مناسب بازگردانده می شود ، که به دو شکل خلاصه می گردند.

  • فرآیند بازگردانی بدون پساب (Zero liquid discharge)
  • خنثی سازی پساب و بازیافت آن در چرخه تولید (CPP)